.

Adopcja na odległość

Nasza szkoła przystąpiła do programu Adopcja na odległość w roku 2008. Zapoczątkowała ją p. Katarzyna Pajsert, a obecnie nad programem czuwają wolontariusze. 

DSC00732

 

 

Celem jest pomoc w wykształceniu ubogich dzieci i młodzieży. Wspierana placówka znajduje się w stolicy Kenii - Nairobi. Zebrane pieniądze przeznaczone są przede wszystkim na edukację, a w razie zaistniałej potrzeby również na dożywianie, przybory toaletowe, odzież oraz pokrycie innych niezbędnych wydatków.

afryka

 

Informacje o Kenii

Powierzchnia: 582,650 km2
Ludność: 31 639 091
Stolica: Nairobi
Religia: protestanci 38%, katolicy 28%, religie tradycyjne 26%, muzułmanie 7%, inni 1%
Języki: angielski (urzędowy), kisuahili (urzędowy), liczne języki miejscowe

Na terenie obecnej Kenii odkryto szczątki istot ludzkich sprzed ok. 2 mln lat. W starożytności mieszkali tu Buszmeni, wypierani następnie na pd. przez ludy Bantu; od VII w. wybrzeże kolonizowali Arabowie, tworząc kilkanaście sułtanatów; od XVI w. penetracja Portugalczyków; 1837 wybrzeże zostało opanowane przez sułtana Zanzibaru; od 2 poł. XIX w. rywalizacja bryt.-niem.; 1895 ogłoszenie bryt. Protektoratu Wschodnioafryk. (podbój do pocz. XX w.); od 1920 kolonia bryt. (pas nadbrzeżny — protektorat). Rozwój w XX w. silnego ruchu wyzwoleńczego: 1922 utworzenie w Kenii pierwszej organizacji afryk. — Centr. Stow. Kikuju (KCA) z J. Kenyattą jako sekr. generalnym (1928–31); 1944 utworzenie Afryk. Związku Kenii (KAU) domagającego się autonomii; 1952–56 zbrojne powstanie Mau-Mau (gł. Kikuju), krwawo stłumione przez Brytyjczyków (1952 aresztowanie Kenyatty i in. działaczy KAU pod zarzutem zorganizowania powstania, 1953 delegalizacja KAU); 1960 powstanie Afryk. Nar. Związku Kenii (KANU), opierającego się gł. na Kikuju i mniej radykalnego, konkurencyjnego — Afryk. Demokr. Związku Kenii (KADU). W 1963 przyznanie Kenii nowej konstytucji i wewn. autonomii, a XII 1963 — niepodległości; od 1963 czł. ONZ i OJA; od 1964 Republika Kenii, czł. bryt. Wspólnoty Narodów; od 1968 czł. stowarzyszony EWG. 1964–78 funkcję prezydenta i szefa rządu, a także przywódcy rządzącego KANU pełnił Kenyatta; 1963–64 wojna z Somalią wysuwającą roszczenia terytorialne wobec Kenii; 1966 powstanie Somalijczyków w pn.-wsch. prowincjach Kenii; 1966–69 walka polit. między KANU i lewicowym Lud. Związkiem Kefnii (KPU) pod przewodnictwem A. Ogingi Odingi, usuniętego ze stanowiska wiceprezydenta. W 1969 nastąpił kryzys polit. (zabójstwo sekr. generalnego KANU, Th. M'Boyi), delegalizacja KPU; 1975 zamordowanie jednego z przywódców powstania Mau-Mau, J.M. Kariukiego oraz wzrost opozycji wobec J. Kenyatty w KANU; po jego śmierci (1978) prezydentem, szefem rządu i przewodn. KANU został D.T.A. Moi; 1982 nieudany wojsk. zamach stanu, wprowadzenie systemu jednopartyjnego (KANU); 1984 antyrządowe wystąpienia Somalijczyków we wschodniej Kenii; 1986 ożywiona działalność podziemnej organizacji opozycyjnej Mwakenya i represje rządu prez. Moi; 1987–90 dalszy wzrost antagonizmów plemiennych i nastrojów opozycyjnych; pod naciskiem rządów państw udzielających kredytów wprowadzono XII 1991 system wielopartyjny, a prez. Moi zgodził się na wolne wybory XII 1992 (zwyciężył Moi i KANU); na początku 1993 zaostrzyły się zbrojne konflikty między grupami plemiennymi. Gospodarkę Kenii, osłabioną suszą, obciąża dodatkowo fala uchodźców z sąsiednich państw, dotkniętych wojną domową (Etiopia, Somalia, Sudan).
W wyborach parlamentarnych i prezydenckich 1997 zwyciężył Afryk. Związek Narodowy Kenii (KANU), uzyskując 113 mandatów, i jego przywódca, prez. D.T.A. Moi; opozycja rozbita wewnętrznie, jest reprezentowana przez ok. 20 partii.

Klimat:

Zróżnicowany, od równikowego na wybrzeżu do suchego we wnętrzu kraju.

Gospodarka:

Kraj rolniczy z rozwijającym się przemysłem przetwórczym i usługami. Rolnictwo wytwarza 30% produktu krajowego brutto, daje ponad 70% wartości eksportu, zatrudnia 76% zawodowo czynnych; grunty orne zajmują tylko 4% pow. kraju. Znaczne dochody z turystyki — 467 mln dol. USA (1990).

Szkolnictwo:

W Kenii badania nauk. są prowadzone pod auspicjami UNESCO przez: Kenijski Przem. Inst. Badań i Rozwoju (zał. 1948), Kenijski Inst. Med. (zał. 1979) oraz Afryk. Sieć Instytucji Nauk. i Techn. (zał. 1980); działają 4 uniw.: 2 w Nairobi (zał. 1956 i 1985), po 1 w Eldoret (zał. 1984) i Nakuru (zał. 1987); ponadto istnieje 11 wyższych szkół zawodowych.

List  misjonarki - S. Katarzyny Urbańskiej do spoleczności uczniowskiej

 

MARIA ROMERO CHILDREN'S HOME w NAIROBI

 

Dom Dziecka im. Marii Romero został zainicjowany przez Siostry Salezjanki w 2003 roku, jako odpowiedź na ciągle wzrastającą liczbę sierot i dzieci ulicy.

Nairobi, stolica Kenii, jest 4 milionową metropolią pełną społecznych kontrastów. Podczas, gdy centrum miasta, ze swoimi biurowcami i niezliczoną ilością samochodów, może współzawodniczyć z wielkimi stolicami świata, jego obrzeża to domy ze stalowej blachy, ziemi i kartonów. Tragiczny jest obraz slumsów, w których żyje 2,5 miliona mieszkańców. Ich „domy" nie dają ani bezpieczeństwa, ani ciepła. W suchej porze roku jest głód wody. Brak kanalizacji sprzyja chorobom skóry i innym groźnym infekcjom. Bezrobocie, brak środków do życia, jest przyczyną kradzieży, pijaństwa, niemoralności i gwałtów. Konsekwencją tego ostatniego jest rosnąca liczba samotnych matek. Osoby zarażone chorobą AIDS umierają w bardzo młodym wieku. Coraz więcej opuszczonych i osieroconych dzieci.

W Dagoretti, jednej z dzielnic Nairobi siostry salezjanki żyjąc i pracując w tej rzeczywistości, mogą z bliska przyglądać się panującej nędzy: babciom, które same nie mają co jeść i wychowują nawet po 15 wnuków; matkom, które przedwcześnie umierają na AIDS; dzieciom, których drugą „matką" staje się ulica, a rodzinnym stołem - śmietniki. Brak dobrego przykładu, ciepła i miłości, pozbawia dzieciństwa i godnego życia.

Z tego środowiska (Dagoretti) pochodzi większość naszych dziewczynek. Mamy ich obecnie 32. Wzięłyśmy je pod opiekę, aby nie podzieliły losu dzieci ulicy. Nasz Dom Dziecka mieści się przy domu inspektorialnym, blisko centrum Nairobi. Pragniemy stworzyć naszym wychowankom zupełnie inne warunki życia, od tych które znały dotychczas. Marzymy, aby zapomniały o okrutnej rzeczywistości, której jeszcze niedawno były częścią. Prawie wszystkie z naszych dzieci to sieroty. Kilka dziewcząt ma co prawda matkę, ale kobiety te są albo ciężko chore (umierające), albo nie w pełni władz umysłowych. W Afryce wielu ludzi ze względu na trudne warunki materialne, głód, brak perspektyw na polepszenie tragicznej sytuacji życiowej często zapada na choroby psychiczne. Jedna z matek, naszych dwóch naszych dziewczynek, oprócz tego, że ma chorobę psychiczną, to odsiaduje wyrok za zabójstwo. Dla ludzi ubogich nie ma tu też właściwej opieki medycznej.

Dziesięć dziewczynek wzięłyśmy z państwowej „przechowalni dzieci" w Kabete (dzielnica Nairobi), do której władze socjalne zwożą maluchy znalezione na ulicy. Większość z nich zostaje w takim domu, aż do pełnoletności. Oczywiście wszystko odbywa się zgodnie z prawem - za aprobatą władz, które nie chcą lub nie są w stanie zmienić sytuacji życiowej takich dzieci. Te, które mają szczęście są zabierane przez domy dziecka prowadzone przez siostry zakonne lub organizacje świeckie.

 

Jeszcze cztery lata temu nasze dziewczynki były wystraszone, zamknięte w sobie i przeraźliwie smutne. W swoim życiu widziały już wszystko i niestety większość z nich była wykorzystana przez wujków, braci a jedna nawet przez własnego ojca... Kiedy w 2003 roku przyszły do nas, najstarsza miała 10 lat! Żadna z nich nie chodziła do szkoły. Dzisiaj są szczęśliwe, pełne życia i radości. Nabrały już pewności, że są kochane, bezpieczne i że nikt im nie zrobi krzywdy. Wszystkie chodzą do szkoły państwowej i uczą się dobrze. Najstarsza nadrobiła wszystkie zaległości - obecnie kończy szóstą klasę. Tylko jedna, najmłodsza Jacąueline chodzi do przedszkola. Mamy nadzieję, że niektóre w przyszłości będą mogły wrócić do swoich rodzin (ciotek, wujków). Staramy się też odszukać krewnych tych dzieci, które wzięłyśmy z Kabete.

Każde z naszych dzieci przeżyło wstrząsającą tragiczną historię. Psychiczne rany są już zaleczone, może czas zaleczy blizny...?

Dwie Siostry i dwie pracownice starają się dać dziewczynkom miłość i wychować je na wartościowe, mądre osoby i na dobrych chrześcijan. Dbamy też o ich rozwój intelektualny.

Dzięki pomocy życzliwych osób udaje nam się jakoś podołać wydatkom, a jest ich dużo: utrzymanie, ubranie, szkoła, lekarstwa, prąd, woda itd. Wydatki czasem spędzają nam sen z powiek, ale ufamy Wspomożycielce. Najlepszej Matce powierzamy nasze dziewczynki. Jesteśmy i będziemy wdzięczne za każdą pomoc, jakiej doświadczymy od ludzi dobrej woli. W imieniu własnym i dzieci z całego serca DZIĘKUJEMY!!!

 

S. Katarzyna Urbańska z dziećmi

 

imageimageimageimageimageimage

 

Charakterystyka dziewczynek z Domu Dziecka im. Marii Romero w Nairobii/Kenia objętych projektem Adopcji na odległość

 

Nuumi Mbithe - 11 lal, klasa V szkoły podstawowej. Naomi i jej siostra Margaret przyszły do nas z państwowego domu dziecka w 2003 r. Matka opuściła je, ojciec jest w więzieniu. Naomi jest bardzo nieśmiała. Uczy się dobrze chociaż kosztuje ją to wiele wysiłku. Naomi jest jedną z tych, które potrzebowały czasu, aby wyzbyć się lęków z przeszłości. Dobra, posłuszna i ustępliwa w zabawie, bardzo lubiana przez swoje koleżanki.

Margaret Kaloki - 9 lat, klasa IV szkoły podstawowej. Młodsza siostrzyczka Naomi jest zupełnie do niej niepodobna. Jest małym psotnikiem, czasami uparta, wszędzie jej pełno. Maggy jak ją wszyscy wołamy jest bardzo inteligentna, uczy się dobrze, ale gdyby się bardziej przyłożyła to uczyłaby się jeszcze lepiej. Czasami ma swoje humory, ale nie da się jej nie lubić. Zawsze ma dużo pytań i zanim coś zaakceptuje musi to zrozumieć.

Margaret Mumhi - 13 lat, klasa V szkoły podstawowej. Margaret i jej młodsza siostra Sara zostały porzucone przez matkę na drodze do Nairobi. Ktoś, kto je tam znalazł zaprowadził płaczące dziewczynki na policję, stamtąd trafiły one do państwowego domu dziecka. Do tej pory nikt ich nie szukał, a od tego fatalnego wieczoru minęło już blisko 7 lat. Margaret uczy się dobrze. Jest ruchliwa i bardzo lubi sport, szczególnie grę w piłkę. Na swoim ciele nosi ślady poparzenia, skóra w tych miejscach pęka wraz ze wzrostem dziewczynki, krwawi i boli. W październiku 2007r., Margaret była we Włoszech, została poddana operacji laserem. Jak na razie wszystko jest w porządku.

Sara Kamitwe - 10 lat, klasa IV szkoły podstawowej. Sara jest bardzo miłym dzieckiem, łatwo nawiązuje kontakt z rówieśnikami i z obcymi. Ma bardzo duże poczucie humoru i ciągle psoci. Sara uczy sie dobrze, lubi komputer i filmy rysunkowe, jest pracowita, bardzo tęskni za swoją siostrzyczką Margaret.

Susan Mukami - 15 lat, klasa VII szkoły podstawowej. Susan i jej siostrzyczka Grace są u nas od 2 lat. Po śmierci rodziców przygarnął je wujek. Niestety żona wujka nie zaakceptowała dziewczynek. Siostry urszulanki przywiozły je do nas. Siostry odwiedzają wujka podczas wakacji, on również interesuje się swymi siostrzenicami. Susan jest bardzo opiekuńcza. Zawsze gotowa do obrony innych dziewczynek, gdy dzieje im się jakaś niesprawiedliwośćczy krzywda. Uczy się bardzo dobrze, jest pracowita i jako jedna z najstarszych jest w domu wielką pomocą.

Grace Wanjiku - 9 lat, klasa III. Siostrzyczka Susan jest bardzo cichym dzieckiem, pracowita, dobrze się uczy. Urodziła się z krzywą stopką, co utrudnia jej chodzenie i bieganie. Lekarze twierdzą, że nie trzeba operować stopy, poprzez specjalne obuwie ortopedyczne oraz fizjoterapię jest szansa na jej wyprostowanie i Susan będzie mogła chodzić normalnie.

Milka Wanjiru - 14 lat, klasa VII. Milka jest w naszym domu dziecka od czasu jego założenia czyli od roku 2003. Matka zmarła, gdy dziewczynka była bardzo mała. Wychowywała ją babcia, której jedynym źródłem utrzymania jest sprzedaż starych papierów i gazet. Dziewczynka zawsze pomagała babci w szukaniu ich. Milka jest bardzo dobrą, grzeczną i delikatną dziewczynką. Lubi porządek, dobrze gotuje i bardzo dobrze się uczy. Uwielbia grać w piłkę, świetnie gra w dwa ognie. Podobnie jak inne dziewczynki z naszego domu jest bardzo dobra w robieniu różnych ozdób z koralików.

Sophia Wambiu - 12 lat, klasa VI. Sophia straciła matkę i ojca, gdy była jeszcze bardzo mała. Babcia nie może o nią dbać, bo sama mieszka w dzielnicy slumsów w bardzo malutkim pokoiku wynajmowanym od innych. Utrzymuje się ze zbierania i sprzedawania pustych butelek Niestety, dużo na tym nie zarobi, tyle tylko by nie umrzeć z głodu. Sophia spędza u babci wakacje. Jest dobrym i posłusznym dzieckiem. W szkole jakoś sobie radzi, ale nauka idzie jej ciężko. Interesuje ją gra na gitarze i zajęcia komputerowe. Świetnie radzi sobie w kuchni.

Anna Kalunguru - 10 lat, klasa IV. Jest u nas od ponad 4 lat. Anna i Mary są kuzynkami. Jej matka odeszła od zmysłów po tragicznych przeżyciach w rodzinie. Samotnie wychowuje dwójkę innych dzieci mieszkając w pokoiku 2 x 2m2 opędzając się od szczurów, które potrafią poobgryzać nogi śpiącym tam ludziom. Anna jest bardzo bystrym dzieckiem. Zawsze jest jedną z najlepszych uczennic i pod względem nauki i zachowania. Jest spokojna, ułożona i uczynna względem wszystkich.

Mary Kutimge - 10 lat, klasa IV. Mary to kuzynka Anne. Matka Mary zachorowała umysłowo tak jak jej rodzona siostra, matka Anne. Mary jest nadmiernie aktywna, nie potrafi usiedzieć chwili spokojnie i dlatego często wpada w kłopoty w szkole i w domu. Przyjechała do nas ponad 4 lata temu, od tego czasu widać znaczne postępy w jej zachowaniu. Mary uczy się przeciętnie, ma dobre serce i dobrą wolę. Potrafi wiele pomóc w domu. Lubi jeździć na rowerze i grać w gry towarzyskie.

 

Serdecznie dziękujemy za pomoc, jaką okazujecie Państwo

dziewczynkom z sierocińca w Nairobi. To właśnie Wy sprawiacie, że na ich dziecięcych twarzach

pojawia się uśmiech!

Asante sana!

Dziękuję bardzo! (w miejscowym języku suahili)

 

idziennik_logowaniep

bip

box rekrutacja

niemiec

erasmuspluslogo

Do wakacji pozostało:
2
2
0
0
9
9
Dni
2
2
1
1
Godzin
2
2
6
6
Minut
5
5
2
2
Sekund

Profilaktycy

Stara wersja strony

stara www

Informator szkolny

 pdfZniszczone książki

pdfProcedura zwolnień z wf

pdfPrzydział sal lekcyjnych

pdfDuplikaty dokumentów

pdfEgzamin gimnazjalny

pdfDowozy szkolne

pdfRegulamin - przedszkole

pdfKalendarz  szkolny

pdfPlan lekcji

pdfDyżury specjalistów

pdfDyżur Dyrektora

pdfZajęcia dodatkowe - kółka

pdfŚwietlice

pdfUbezpieczenia uczniów

pdfWarunki ubezpieczenia

 

Bezpieczeństwo

logo-fdds

ochronadziecka

Etykieta energetyczna

etykieta2

Goście Online

Odwiedza nas 41 gości oraz 0 użytkowników.

Odwiedziło nas

Odsłon artykułów:
1775228